Ik ben niet lui, maar gewoon in de war! Dat is de conclusie die ik vond in mijn zoektocht naar mijzelf. Toen ik doodongelukkig was met mijzelf, en de situatie waar ik in zat, wist ik niet waar ik het zoeken moest. Was het mijn omgeving, of lag het probleem toch echt bij mijzelf? De zoektocht heeft lang geduurd, maar ik heb één keuze gemaakt, die alle puzzelstukjes op zijn plaats deed vallen. Dít ben ik, en dit wil ik. Ik heb mijzelf gevonden.

Oké, even naar het begin. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik dingen alleen maar moest, en van mogen was weinig bij. Ik werd daar erg opstandig van. Je moet werken,  naar school, je moet gezond eten en je moet gezellig zijn. Ik deed het tegenovergestelde. Waarom mag niks? En wie ben ik dan nog? Stukje bij beetje raakte ik mijzelf kwijt, kwam ik in een automatische piloot, en was er paniek als er gedacht werd aan het woord: werk. Alsof ik mijzelf compleet moest verliezen. Ik voelde me lui, moe, en een kreng omdat ik altijd maar chagrijnig werd van dingen die ik niet wilde doen. Alsof je geen keuze meer had.

op tijd zag ik het lichtpuntje die mijn leven deed omgooien. Ik vond wie ik was.

Van het één komt het ander: Ik schommelde tussen baantjes, stopte meerdere opleidingen die ik eigenlijk niet wilde doen en mijn wereld werd steeds een beetje kleiner. Ik wist niet meer wie ik was. Ik nam maar van anderen aan dat het klopte hoe zij mij omschreven. Tot ik een bepaalde keuze maakte, die mijn ogen deed openen. Ik liet werkelijk alles uit mijn handen vallen.

Ik stopte met een studie en werk. Ik stopte met alle verplichtingen die ik had zodat ik de tijd had voor mijzelf. Alle tijd die ik mijn leven door had gemist door de drang te moeten, haalde ik nu in. Ik had de tijd om na te denken wie ik was. Maar vooral wat ik wilde. Het ging eerst bergafwaarts hoor. Je wereld wordt nog kleiner, en het kan eenzaam aanvoelen. Gelukkig had ik wel familie en mijn vriend die er iedere dag voor mij waren en nog altijd zijn. Ik stopte bijna met mijn grootste liefde: Paarden. Maar op tijd zag ik het lichtpuntje die mijn leven deed omgooien. Ik vond wie ik was.

 Waarvan iedereen zei dat het niks voor mij was, denk ik dus nu dat het juist wel iets voor mij is!

Als je alleen bent ga je vanzelf malen over wat je leuk vind en wilt doen. Al snel kwam ik er achter wat mijn ware aard was. Ik wilde helpen. Ik heb vrijwilligerswerk gedaan waardoor ik er echt achter kwam dat ik de opleiding Verpleegkundige wilde gaan doen. Waarvan iedereen zei dat het niks voor mij was, denk ik dus nu dat het juist wel iets voor mij is! Ik wil een huisje boompje beestje voor mijzelf. Ik wil de wereld een beetje mooier maken, maar tegelijk mijzelf niet vergeten. Ik wil zo ontzettend graag een huis met mijn eigen gezin en met een sterke hobby. In deze zelfde tijd ben ik gaan bloggen want weet je: Ik kan gewoon schrijven. Ik kan goed leren en ik kan dit! Alles wat ik wil. Ik ben behulpzaam. En ik ben NIET lui! Ik was gewoon in de war.

En nu? Nu gaan wij er gewoon voor. Ik sta ingeschreven voor een opleiding, ik blog naar hartenlust, en mijn paard is nog altijd aan mijn zij. Ik krijg mijn eigen lichaam weer terug en ik sport weer. De relatie met mijn vriend is beter geworden en ik spreek mijn familie meer. Want weet je? Zo introvert ben ik helemaal niet. Ik houd van mensen. Ik was gewoon mijzelf kwijt. Wat een heerlijke tijd gaat mij tegemoet.

 

Like & deel Thuisvrouw