Relaties

Een compliment die mij altijd is bijgebleven

[et_pb_section fb_built=”1″ admin_label=”section” _builder_version=”3.0.47″ custom_padding=”0|0px|54px|0px|false|false”][et_pb_row custom_padding=”0|0px|27px|0px|false|false” admin_label=”row” _builder_version=”3.0.47″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”3.0.47″][et_pb_text admin_label=”Text” _builder_version=”3.21.1″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat”]

Complimenten zijn de mooiste dingen die je iemand kan geven en die je kan krijgen. Het wakkert je zelfvertrouwen aan en geeft je een goed gevoel. Gemiddeld vergeten mensen de complimenten snel. Toch  is mij ooit eens een apart compliment gegeven, waar ik vandaag de dag nog altijd ontzettend trots op ben. Een compliment wat mijn karakter omschrijft, en een compliment waar ik altijd weer aan terug denk als ik mijzelf even dreig te verliezen.

Jawel: Ik ben een echte paradijsvogel! Hier moet ik eerlijk over zijn. Het is namelijk zo dat ik mij dit compliment helemaal niet goed kan herinneren. Dit compliment kwam van mijn opa af toen ik nog jong was, denk aan peuter of kleuter leeftijden. Helaas is hij overleden, waarna ik erg benieuwd was geworden wie mijn opa nou eigenlijk was. Zo hoorde ik diverse verhaaltjes over hem, en over mij. Hoe erg hij mij bleek te bewonderen, terwijl ik dacht dat het niet zo was. Volgens iedereen om mij heen vond mijn opa mij altijd al een echte paradijsvogel. En daar genoot hij van.

Een paradijsvogel is een prachtige zangvogel met heel veel verschillende kleuren. Het zijn vogels die zich niet hoeven te verstoppen achter schutkleuren en de mooiste kant van zichzelf laten zien. Als je dit moet vertalen naar de mens, komt het neer op eigenzinnige, kleurrijke en bijzondere mensen. Een groter compliment kan je mij niet geven! Helemaal om te beseffen dat hij dat al in mij zag toen ik nog maar een heel klein, onschuldig meisje was. (Helaas is de toegevoegde foto geen paradijsvogel, maar een rode ibis die eens prachtig voor mijn lens verscheen.)

”Ik durf met een gerust hart te zeggen: Die paradijsvogel van toen, ben ik nog steeds.”

Het heeft mij aan het denken gezet hoe dit vertaald word naar mijzelf. Wie ben ik dan? In mijn uiterlijk zal je mij geen kleurrijk persoon noemen (op mijn rode haar na), maar mijn innerlijk spreekt boekdelen. Als ik nadenk over wie ik echt ben, dan zie ik mijzelf als een echte dromenjager. Ik laat niemand mij vertellen wat moet en wat niet moet. Ik leg mijn eigen pad aan, en bewandel die. Ik ben heel graag creatief bezig wanneer ik dat mag en niet moet. Knutselen is wat minder aan mij besteed, maar kleuren, gedichten schrijven, teksten op papier plaatsen, film en fotografie. Ik hoef er niet goed in te zijn om het leuk te vinden en er mijn rust in te krijgen. Ik ben een lieve dromende creatieveling. Bijzonder? Dat zal ook enigszins waar zijn.

Bij het woord paradijsvogel krijg ik ook andere gedachtes in mij omhoog. Ik denk dan aan een lief meisje die in prinsessenjurken tekeningen maakt in het zand en met grote trots haar creaties showt. Een meisje dat lief is voor alle mensen en diertjes om zich heen, die zich bekommert over een mier op een fietspad. Want ik was dat meisje die de mier in het gras zette zodat hij niet overreden werd. En als ik nu goed naar mijn hart luister, dan zie ik dat meisje nog altijd in mij terug. En durf ik met een gerust hart te zeggen: Die paradijsvogel van toen, die ben ik nog steeds.

Heb jij ook ooit een compliment gekregen die jou voor altijd is bijgebleven waar je vandaag de dag nog goede moed uit haalt of waar je nog regelmatig aan denkt?

Veel liefs,
Elyse

[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]
Like & deel Thuisvrouw

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *