En daar is mooie Stijn dan, inmiddels al een paar weekjes oud, en zijn ouders hebben een nieuwe titel gekregen. Niet alleen is mijn zus nu mama, mijn ouders, opa en oma, en mijn broertje een oom. Ik ben tante geworden! Ik kon mij niet bedenken hoe dat moest zijn, maar inmiddels helemaal aan het idee gewend. Hoe is dat nou eigenlijk?

Het was kerstavond toen wij het nieuws kregen dat wij allemaal de nieuwe titel zouden krijgen! Er is een kleintje op komst! Onder de boom lagen cadeautjes, waaronder 2 cadeautjes voor mijn broertje en mij en 1 voor mijn ouders. Na het openen ervan was het direct duidelijk, ik hoefde er geen seconde over na te denken wat zij ons wilde vertellen. Tranen, zoveel tranen hebben er gevloeid van ongeloof, geluk, een wonder. Ik blijf het zo speciaal vinden.

En dan? Dan heb je het nieuws gekregen maar is er eigenlijk nog niets aan de hand. Je ziet nog niets aan haar, hij is er wel, maar toch ook niet. Het normale leven gaat door, maar ongeloof en zenuwen komen er wel bij. Er kan van alles mis gaan. Nou moet je nooit gaan doemdenken, maar toch deed ik het. Wat als het met mijn zus en haar kindje mis zal gaan. Gelukkig bleef het bij een gedachte en werd het geen realiteit.

”Ik trilde, tranen in mijn ogen en ik wist wat er verteld zal worden”

Tadaa! Na 8 maanden in spanning te hebben gewacht kwam het kleine mannetje op de wereld! De telefoon ging over en ik wist het. Voor ik opnam schreeuwde ik nog naar Bram. Ze bellen ze bellen! Ik trilde, tranen in mijn ogen en wist wat er verteld zal worden: Hij is er! ‘Wat is zijn naam?’ ‘Stijn’. Toevallig, want ik zat stiekem al in mijn hoofd namen te raden. Het zal mij niks verbazen als hij Sven of Stijn zal gaan heten. Na het  telefoontje heb ik nog zo lang zitten huilen, ik kon niet ophouden. Alle angstige emoties voor hen kregen in één klap ontlading. Ik geloof dat ik toch wel zeker een kwartier non-stop natte wangen had.

Het kraambezoekje aan de nieuwe baby en kersverse ouders, het is zo vreemd, maar wat is een nieuw, vers kleintje toch fantastisch om te mogen aanschouwen. Tante zijn  is niet zo bijzonder zeggen ze toch? Echt wel. Want het is mijn zus die moeder is geworden. En hij is familie. Ondanks dat het niet je eigen kindje is, voel ik er dan toch connectie mee. Vreemd? Misschien. Maar wat houd ik toch van dat kereltje. En geen ander die daar verandering in gaat brengen.

Stijn, welkom op deze wereld!

Like & deel Thuisvrouw